Πρώτη επαφή με την μουσική... Η μέρα που μου έκανε δώρο ένα synth ο πατέρας μου. Ήμουν δεν ήμουν δώδεκα χρονών και από τότε η επαφή αυτή είναι σχεδόν καθημερινή αφού έχει γίνει μέρος της ζωής μου. Θα έλεγα πως η μουσική για μένα είναι μία ανάγκη... αυτή ή ανάγκη ήταν που με ώθησε μετά από πέντε χρόνια, γύρω στα δεκαεπτά μου, να πάρω την πρώτη μου κιθάρα και να κλειστώ στο δωμάτιό μου για ώρες ατελείωτες προσπαθώντας να μάθω τα πρώτα μου ακόρντα.Τότε ήταν που φτιάξαμε και ένα γκρουπάκι τις “ΤΡΙΒΕΣ”. Με τα παιδιά παίζαμε διασκευές από γνωστά ελληνικά ροκ συγκροτήματα όπως Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά και μαζί κάναμε το ένα και μοναδικό μας demo με τίτλο “Το Άρωμα”. Το συγκρότημα διαλύθηκε γύρω στα τέλη του 1999, έκτοτε ο καθένας τράβηξε το δικό του μουσικό του δρόμο. Στη δική μου πορεία οι καλύτερες στιγμές ήταν η συμμετοχή μου ως συνθέτης και στιχουργός σε κάποιες δισκογραφικές δουλειές και η συμμετοχή μου στο Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης 2007 με το τραγούδι “Ντίβα”. Τελευταία δουλεύω πάνω στο προσωπικό μου demo το οποίο αποτελείται από δέκα τραγούδια τα οποία κινούνται περισσότερο σε ακουστικό ροκ ύφος.