Οι Radio Sol σχηματίστηκαν μετά από ατέρμονες συζητήσεις στο τρίγωνο Gran Via, Temple Bar και Πραξιτέλους & Χαβρίου γωνία. Τα ερωτήματα που τέθηκαν (σε υπαρξιακό επίπεδο μόνο) δεν ήταν απόλυτα σαφή γι' αυτό και οι απαντήσεις (σε πρακτικό επίπεδο φυσικά) επήλθαν μετά το πέρας 5 ολόκληρων χρόνων. Πού; Ποιός; Πότε; Γιατί; Πόσα; Τί πόσα; Και μετά... το μεγάλο μετά, το μεγάλο τίποτα. Το μόνο που βλέπαμε ήταν το χρόνο να σηκώνει για μας το ποτήρι του ψηλά και το τίποτα ξαφνικά άρχισε να φαίνεται κάτι. Αρχικά στήσαμε κεραία στο Tibidabo απ' όπου κερδίσαμε ένα συνοθύλευμα από παράσιτα αναμεμιγμένα με χάλκινα σε ρυθμό 2/4, άρσεις στο δεξί και ταμπούρο που ξύνει. Κατοχυρώθηκε!

Η εκπομπή κάπου στο στενό του Γιβραλτάρ έφτασε στο τέλος της, Τα φορτώσαμε όλα σε μια βέσπα, γυρίσαμε το κουμπί ψάχνοντας για βραχέα και τραβήξαμε για το βορρά. Κάπου στο δρόμο γνωρίσαμε έναν άνθρωπο που είχε να μιλήσει ένα χρόνο και μας έδειξε με τα χέρια την πόλη που... τραγουδούσαν όλοι μα αυτός δεν άκουγε κανέναν. Baile Átha Cliath!!! Εδώ είμαστε, καθόλου βουνά, σήμα καμπάνα, φωτογραφίες με τον Phil Lynott, τζαμαρίσματα στην Rorry Galagher corner ... ρε συ, ο γέρος που μας έστειλε εδώ μήπως ήταν ο Μπέκετ ή ο Μέρφυ;

Κατοχυρώνεται.

Οι μεξικάνοι αφέθηκαν στη σιέστα τους και οι ιρλανδοί στην τύχη τους. Το ρεύμα του κόλπου δεν ήταν για τα δικά μας κόλπα. Υγρασία, κατοχυρώθηκε, -5, κατοχυρώθηκε, εκτεταμένος αλκοολισμός, κατοχυρώθηκε και σπαστικό, αργό βασανιστικό με κόντρα άνεμο drizzle, κατοχυρώθηκε!

Επόμενη πράξη, Μιλάνο.

Συναυλία στο Teatro Litta, Α.Μ.Ε (Atene Milano Ensemble), μήλο μου κόκκινο στην 28η Οκτωβρίου, “κύριε πρέσβη μας κακομαθαίνετε”, “και γαμώ τα υπουργεία σας κύριε πρέσβη”, ποδηλατάκι στην Duomo και ξαφνικά... παρεμβολές απο Αθήνα. Μπαίνουμε στα FM.

Αφρικανικά λικνίσματα στην ταράτσα, “ευτυχία είναι...”, κάτω μαγνήτες, κιθάρες στον ενισχυτή μπάσου, μπάσο σαν κιθάρα, κουβέρτα στο ταμπούρο, φωνή ταμπουρωμένη, “ευτυχία είναι να παίζεις μουσική και να μη σε ακούει κανένας”, γιαπωνέζος ντράμερ... βζζζ, βζζζζτττ κούρδισε λίγο τα ποτενσιόμετρα γιατί πιάνω ακαταλαβίστικα. Δεν πειράζει. Έτσι ήτανε πάντα μόνο που κάποτε ήμασταν παιδιά μα τώρα δες πως γίναμε παιχνίδια.

Στήνουμε κεραία απ' την αρχή κι απ' το studio Ηχείον ξεκινάμε εκπομπή.

Τα ονόματά μας ακούω στον αέρα.

Κι αυτό κατοχυρώθηκε.