Όταν το επιχειρούσαν, ήταν πάντα έτοιμοι για τις συνέπειες...Όταν πηδούσαν στην κουβέρτα του καταδικασμένου πλοίου, ήταν αποφασισμένοι για το καλύτερο και το χειρότερο. Η δίψα για αέρα κι ουρανό, το πάθος για το θρύλο και την ανάγκη να νιώσεις ζωντανός μεσ’ από την πάλη με τον ίδιο το θάνατο, σε οδηγεί σε μονοπάτια αλλόκοτα κι απερίγραπτα, ίδια με την αναζήτηση της απώλειας… Πόσες γαλέρες χάθηκαν στο κυνήγι της λαγνείας του πλούτου και της μέθης; Η μοίρα του καταδικασμένου θνητού είναι, όπως πάντα ήταν, ένα ριψοκίνδυνο ΡΕΣΑΛΤΟ, στις απόκρημνες βραχοπληγιές του εαυτού του. Να συνθλίβεται από τις αδίστακτες ερινύες του και να βρίσκει τη λύτρωσή του στην απόκοσμη αύρα της ύπαρξής του. ΡΕΣΑΛΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ. ΝΑ ΒΟΥΤΑΜΕ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΝΑ’ ΝΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!! Άλλωστε, στο τέλος αυτό που μένει είναι το ταξίδι. Αυτό αξίζει…